Waarom vrouwelijke ondernemers te vaak met lege handen staan in het juridische speelveld.

Als dagvoorzitter zie ik dagelijks hoe briljante ideeën rondvliegen in de zakelijke dienstverlening. Maar ik zie óók iets anders, een opvallend patroon.
Vrouwelijke ondernemers innoveren zich suf, maar hun ideeën zijn minder vaak juridisch beschermd. En dan kun je nog zo’n goed verhaal hebben, zonder bescherming wordt je innovatie gewoon het speeltje van de eerste snelle copycat.

En geloof me: die copycats zijn sneller dan een koffiemachine die een 'latte macchiato' maakt.

Geen gebrek aan innovatie, wel aan bescherming.

Onderzoek laat zien, dat vrouwelijke ondernemers minder vaak patenten, merken of modelregistraties aanvragen dan mannen. Niet omdat ze minder vernieuwend zijn, maar omdat ze later in het proces toegang krijgen tot juridisch advies. Én omdat hun innovaties vaak gaan over processen, dienstverlening of klantbeleving, precies de gebieden die het klassieke IP (intellectual property)-systeem niet zo goed begrijpt.

Je kunt dus als vrouwelijke ondernemer een baanbrekende methode ontwikkelen, maar als het niet in een machine past, kijkt het recht je een beetje glazig aan.

Investeerders: andere vragen, andere uitkomsten.

In investeringsgesprekken krijgen vrouwelijke founders vaker vragen over risico’s dan over groei. Dat klinkt onschuldig, maar leidt tot andere keuzes: vaker voorzichtig, vaker budgetbewust, dus ook vaker: “Dat patent doen we later wel.”

Later is alleen net het verkeerde woord in een first-to-file systeem. Wie later komt, heeft pech. En die pech is niet zelden vrouw.

Kosten als sluipende rem.

IP-bescherming kost geld. En vrouwelijke ondernemers starten gemiddeld met minder kapitaal. Tel daar beperkte toegang tot specialistische juridische adviseurs bij op en je krijgt een recept voor uitstel. En uitstel betekent risico. Een idee dat niet beschermd is, kan iedereen claimen. En dat gebeurt in de sector intellectueel eigendom sneller dan je denkt.

Innovatie staat niet gelijk aan technologie.

Het IP-systeem houdt van dingen die rammelen, draaien of klikken. Maar de zakelijke dienstverlening bestaat uit slimme methodes, modellen, frameworks, klantconcepten , vaak door vrouwen ontwikkeld. En juist die zijn juridisch lastiger vast te leggen.

Met als gevolg, dat waardevolle kennisinnovatie onbeschermd blijft. En dus kwetsbaar.

 Waarom dit iedereen aangaat.

Dit gaat niet alleen over vrouwelijke ondernemers. Dit gaat over de waarde van onze hele kennisgedreven economie. Onbeschermde innovatie betekent minder groei, lagere waarderingen en ondernemers die sneller opgegeven dan opgeschaald worden.

Terwijl we innovatie juist nodig hebben, het liefst in alle kleuren, vormen en perspectieven!

Wat moet er gebeuren?

1. Eenvoudige, laagdrempelige IP-programma’s voor vrouwelijke ondernemers. Geen drempels van beton, maar begeleiding vanaf dag één.

2. Investeerders die IP standaard meenemen. Niet: “Heb je daar al over nagedacht?”, maar: “Wat heb je nodig voor een stevige juridische basis?”

3. Ruimer denken over innovatie. Bescherm niet alleen de machine, maar ook de methode.

4. Publieke fondsen voor vroege IP-bescherming. Een klein zetje nu voorkomt groot verlies later.

Tot slot.

Vrouwelijke ondernemers verdienen niet alleen applaus voor hun ideeën. Ze verdienen eigenaarschap. En dat begint niet bij inspiratie, maar bij juridische bescherming.

Dus mijn oproep: zet het recht aan tafel vóórdat de copycat dat doet.